مقایسه روش‌های تجربی و عددی درتحلیل پایداری و طراحی سیستم نگهدارنده اولیه در تونل دوآب (راه آهن سمنگان- کرمانشاه)
کد مقاله : 1023-NIEGC2025
نویسندگان
محمدرضا حدادطهرانی *1، مهدی تلخابلو2
1دانشجوی دکتری دانشگاه خوارزمی تهران ، محقق و مشاور زمین شناسی مهندسی و تونلسازی
2عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی
چکیده مقاله
در این پژوهش، به منظور تعیین پارامترهای ژئومکانیکی تونل دوآب واقع در مسیر راه آهن سمنگان-کرمانشاه، از دو روش تجربی و عددی استفاده شده است. بررسی دقیق توده‌سنگ‌های مسیر تونل، نشان از آن دارد که طول مسیر از یک واحد آهک کریستالین شده تشکیل شده است که برای این واحد تحلیل پایداری به هر دو روش تجربی و عددی انجام گردیده است. در روش تجربی از سیستم طبقه‌بندی ژئومکانیکی توده‌سنگ (RMR)، شاخص کیفی تونل‌زنی (Q)، شاخص توده‌سنگ (RMi) و شاخص مقاومت زمین‌شناختی (GSI) جهت ارزیابی کیفیت توده‌سنگ‌های مسیر تونل استفاده شده است. بر این اساس، واحدهای سنگی مسیر تونل، در رده خوب تا ضعیف قرار گرفته‌اند. در روش عددی از روش اجزای محدود (نرم افزار v7.00 Phase2) استفاده شده است. همچنین پارامترهای ژئومکانیکی توده‌سنگ مسیر تونل با استفاده از معیار هوک و براون (نرم‌افزار RocLab) تعیین شده است. مدل‌سازی عددی با نرم افزار Phase2 نشان داد که به دلیل ناپایداری ، و به دلیل جابجایی‌های بیش از حد مجاز، حفاری یک مرحله‌ای امکان‌پذیر نیست. لذا پیشنهاد شد که حفاری در سه مرحله ابتدا حفر طاق،سکوی میانی و سپس سکوی تحتانی صورت گیرد. در نهایت با بررسی‌های صورت گرفته و مقایسه آنها در روش‌های تجربی و عددی، سیستم نگهداری مناسب طراحی و پیشنهاد گردید
کلیدواژه ها
پارامترهای ژئومکانیکی، سیستم نگهدارنده، روش تجربی، روش عددی، نرم افزار phase2
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی