| مروری بر کاربرد مصالح سنگی در موجشکنهای سواحل جنوب ایران، تجارب گذشته و چشمانداز آینده |
| کد مقاله : 1092-NIEGC2025 |
| نویسندگان |
|
سحر سرگلزایی *1، ناصر حافظی مقدس2 1شاغل بخش خصوصی 2استاد دانشگاه فردوسی مشهد |
| چکیده مقاله |
| تخریب زودهنگام بیش از ۳۰ % موجشکنهای سواحل جنوب ایران ناشی از انتخاب غیر اصولی مصالح سنگی است که ضرورت بازنگری علمی در معیارهای انتخاب و طبقهبندی مصالح را آشکار میسازد. این مقاله بخشی از پیشینه تحقیقات رساله دکتری محقق بوده و با رویکرد گردآوری نظاممند و تحلیل انتقادی، مطالعات مربوط به مصالح سنگی موجشکنهای جنوب ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس را مرور میکند. تحلیل بیش از چهل پروژه اجراشده در چهار استان ساحلی ایران و هشت پروژه بینالمللی، به همراه سی مقاله علمی معتبر انجام شد. نتایج آزمایشگاهی و بازرسیهای صحرایی نشان داد سنگهای آذرین با مقاومت فشاری ۲۰۰ تا ۲۴۰ مگاپاسکال، تخلخل کمتر از ۲ % و مقاومت سایشی لسآنجلس ۱۵ تا ۲۵ %، عملکردی مطلوب در محیط دریایی دارند، در حالی که مصالح رسوبی طی ده سال به دلیل انحلال، سایش و پوستهپوسته شدن، ۳۲ تا ۴۰ % افت مقاومت را تجربه میکنند. مدلسازی مکانی به روش GIS-AHP منجر به پهنهبندی ۱۰۲۷۵ کیلومتر مربع منابع سنگی شد که ۱۸ % عالی، ۴۵ % متوسط و ۳۷ % ضعیف هستند. این یافتهها بر ضرورت ارزیابی عملکرد مصالح سنگی تأکید دارد. |
| کلیدواژه ها |
| موجشکن، مصالح سنگی، بهینهسازی، GIS-AHP، LCCA |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |