| بررسی تأثیر نسبت روباره به قطر تونل بر تغییرشکل تونل و نشست زمین در خاکهای لایهای رسی با استفاده از مدلسازی عددی |
| کد مقاله : 1103-NIEGC2025 |
| نویسندگان |
|
محمدپوریا آقائی *1، صادق طریق ازلی2، آرمین مقبلی2 1تهران، سیدخندان، خیابان کابلی(دبستان قدیم)، کوچه آریان محمودی، بنبست عضدی، پلاک ۷، ساختمان شرکت مهندسین مشاور رهسازطرح 2مهندسین مشاور رهساز طرح |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش به بررسی اثر نسبت روباره به قطر تونل بر رفتار تغییرشکل زمین و پوشش تونل در خاکهای رسی لایهبندیشده با استفاده از تحلیل عددی میپردازد. قطر تونل ثابت در نظر گرفته شد و نسبت روباره به قطر در بازهای بین حدود نیم تا سهونیم انتخاب گردید تا شرایط تونلسازی کمعمق تا عمیق پوشش داده شود. مدلسازی با روش اجزای محدود و مدل رفتاری سختشونده انجام شد و توالی اجرایی حفاری و نصب پوشش اولیه شاتکریتی بهصورت مرحلهای شبیهسازی شد. برای ارزیابی پاسخ، شاخصهای نشست بیشینه سطح زمین، پهنای حوضه نشست، همگرایی قائم و افقی، بیضویشدن مقطع و اتلاف حجم دوبعدی محاسبه و منحنی نشست با تابع گاوسی پک برازش گردید. نتایج نشان داد با افزایش نسبت روباره به قطر، حوضه نشست گستردهتر و منحنی نشست ملایمتر میشود، اما مقدار نشست بیشینه و میزان تغییرشکل پوشش افزایش مییابد. در محدوده نسبت حدود ۱/۵ تا ۲، کاهش موضعی پهنای حوضه نشست مشاهده شد که ناشی از اثر لایه میانی کمسختی است. تمرکز جابهجایی در تاج تونل، ناچیز بودن همگرایی افقی نسبت به قائم و افزایش بیضویشدن با عمق، با پدیده قوسبندی تنش و افزایش محصورشدگی در اعماق سازگار است. همچنین اتلاف حجم با افزایش عمق روند افزایشی داشت. نتایج این تحقیق نشان میدهد ترکیب تحلیل عددی مرحلهای و شناخت دقیق شرایط ژئوتکنیکی برای طراحی مبتنیبر کنترل تغییرشکل در تونلهای شهری ضروری است، بهویژه در خاکهای لایهای که میتوانند باعث انحراف از روابط تجربی ساده شوند. |
| کلیدواژه ها |
| نشست سطحی تونل، حوضه نشست، مدلسازی عددی، روش NATM، PLAXIS 2D |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |